no16

In deze uitgave stellen we drie bijzondere en interessante gasten aan u voor: David Disberg, Esty Gertzman en Danielle Smits. David is schilder en tekenaar, Esty is beeldend kunstenaar en Danielle is vormgever/kunstenaar. Hun werk levert weer een uitgave op met zeer divers beeld.



Links: Almas Pieters
Boven: Sigrid Spier

David Disberg heeft voor dit vak gekozen omdat hij eigen baas wilde zijn en omdat de beeldende kunst iets magisch herbergt. Zijn inspiratie haalt hij vooral uit mensen. De mens is dan ook een onderwerp dat terugkeert in zijn werk. Wat hij er interessant aan vindt, is dat je bijna nooit in eerste instantie weet wat er zich in de rugzak van een persoon bevindt. Tenzij je natuurlijk in gesprek raakt. Maar toch andermans blik zal je nooit kunnen vatten.

Aan helden verering doet hij eigenlijk niet. Wel is zijn grootvader (graficus Harry Disberg) een grote inspiratiebron geweest. Zijn werk oogt vrij simpel, maar hij weet met weinig lijnen een erg krachtig beeld neer te zetten. Erg fascinerend.

Wat David natuurlijk zou willen bereiken met zijn werk is dat men ziet wat hij ziet. Een bijna onmogelijke opdracht, maar het blijft een goed streven.

Daniëlle Smits werkt, sinds het afronden van haar studie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, als zelfstandig vormgever/kunstenaar met als belangrijkste medium keramiek, waarmee ze accessoires, gebruiksproducten en autonome werken maakt. Humor en sarcasme zijn belangrijk in haar werk, hiermee richt ze zich op de verbeelding van het gegeven dat de wereld niet zo is als dat we dachten toen we nog klein waren. Haar uitgesproken vormentaal onderstreept dit.

Haar werk is gebaseerd op haar eigen leven. De zoektocht beginnend als kind die de wereld nog niet goed kent naar een volwassene, die steeds meer aspecten tegenkomt als bijvoorbeeld de hypocrisie van de medemens, de keuzes die steeds moeten worden gemaakt, worden verbeeld. Hierdoor ontstaat er een driedimensionaal dagboek gevuld met producten, autonome kunst en/of een combinatie daarvan.

Esty Gertzman doet dit werk omdat ze haar gedachten wil visualiseren. Het is haar manier om haar verbeeldingswereld te delen met anderen. Ze haalt inspiratie uit vlekken en vormen in de natuur en uit cartoons. Haar favoriete onderwerpen zijn bergen en monsters. Haar motto is eerlijk en oprecht te zijn in alles wat ze doet.